Στην Θεσσαλονίκη γίνεται πολύ συστηματική δουλειά με το bartending, αποτέλεσμα; Σχεδόν τριάντα συμμετοχές σε αυτόν τον 2ο γύρο, υψηλό επίπεδο και –στο παρελθόν- πολλές διακρίσεις. Οι δοκιμές εδώ κράτησαν τρεις γεμάτες μέρες που ξεκινούσαν στις 12 και τελείωναν κάπου μεταξύ 10 και 11 το βράδυ. Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί επέλεξα να γράψω ένα συνολικό άρθρο με τις εντυπώσεις αντί για τις καθημερινές αναφορές της Αθήνας. Πάμε λοιπόν!
Ημέρα 1η
Ο διαγωνισμός ξεκινά στο μπαρ Elvis όπου φιλοξενούνται και οι συμμετοχές εκτός Θεσσαλονίκης. Έτσι, ξεκινάμε με τον Χαράλαμπο Μωυσίδη από το μπαρ Adesso της Δράμας που μας προτείνει το Tender’s μια ενδιαφέρουσα “vegetarian” παραλλαγή του κλασικού Vesper Martini. Αναμιγνύει Ketel One και Tanqueray Ten, προσθέτει βερμούτ Carpano Bianco και Noilly Prat και συμπληρώνει σπιτικά bitters λαχανικών. Γαρνίρει με μια ροδέλα κρεμμύδι (!) που παρόλο που το έχει …απαλύνει στο νερό αποδεικνύεται η αχίλλειος φτέρνα του κοκτέιλ του. Σειρά έχει ο έμπειρος Τάσος Γιέχος (Βλ. φωτογραφία), από το μπαρ Σελήνη της Καβάλας, ένας από τους περσινούς φιναλίστ. Ετοιμάζει το Simple Things, ένα twist του Manhattan. Ξεκινώ καταρχήν από το θαυμάσιο βερμούτ που ετοίμασε για το Show your Spirit και που χρησιμοποίησε και για το κοκτέιλ του αυτό, το ερυθρό Hippocrates. Σε μια βάση ένα blend από Μαυροδάφνη και Merlot, o Γιέχος συμπλήρωσε γλυκό κρασί Σάμου, λίγο Zacapa και Metaxa και αρωμάτισε με 39 διαφορετικά βότανα, μπαχαρικά και αποξηραμένα φρούτα. Το Simple Things είναι ένα ιδιαίτερα καλοζυγισμένο και σύνθετο κοκτέιλ με Cardhu, Talisker, Grand Marnier, το βερμούτ που σας περιέγραψα και bitters περγαμόντο (Soulshakers) και Abbot’s (είχε μάλιστα το αυθεντικό μπουκαλάκι της δεκαετίας του ’60!). Το σέρβιρε σε ποτήρι ελαφρά καπνισμένο με ξύλο από βαρέλι ουίσκι και γλυκό κουταλιού περγαμόντο που του ταίριαζε ωραία. Επόμενος διαγωνιζόμενος ο Λάζαρος Ράπτης από το μπαρ Καλντέρα της Κατερίνης. Μας υποδέχεται με ένα αναψυκτικό με λίγο Grand Marnier, αρωματισμένο με φλούδες λάιμ. Στην συνέχεια ετοιμάζει το κοκτέιλ του, το Nouvelle Vague, μέσα σε ένα σιφόν σόδας. Αναμιγνύει Grand Marnier infused με ροζ και μαύρο πιπέρι, σπιτικό λικέρ τσουκνίδας, φλούδες περγαμόντο και μαύρο, καπνιστό αλάτι. Στην συνέχεια το περνά από το mixing glass με λίγο χυμό μαρασκίνο, chocolate bitters και ζεστ περγαμόντο. Το κοκτέιλ του έχει εξαιρετική και σύνθετη μύτη όμως στο στόμα μας τα χαλάει το κοντράστ γλυκού και αλμυρού.
Αφήνουμε, για την ώρα, το Elvis και πάμε λίγο παραπέρα, στο La Doze. Εδώ συναντάμε καταρχήν τον Αλέξανδρο Σουρμπάτη (φωτογραφία). Ο Αλέξανδρος είναι από την Αθήνα, έχει δουλέψει αρκετά στο εξωτερικό (ιδιαίτερα στη Γερμανία) και έχει μια πολύ τολμηρή ιδέα. Μας υποδέχεται με ένα νερό καπνιστό με κάρδαμο, κίνηση που μας προετοιμάζει για ένα κοκτέιλ-βόμβα. Οι κινήσεις του είναι πολύ σίγουρες, η παρουσίασή του πειστική και οι προσδοκίες επιβεβαιώνονται. Έμπνευσή του είναι το Bloody Mary. Ονομάζει το κοκτέιλ του Ο Κόλπος της Καλυψώς και η βάση του είναι το Talisker μαζί με χυμό παντζάρι! Συμπληρώνει τζίντζερ πολτοποιημένο, λίγο balsamico με σύκο και Sherry Pedro Ximenez, ντύνει το χείλος του ποτηριού με τζίντζερ και μαύρο αλάτι Χαβάης! Το αποτέλεσμα είναι ένα ιδιαίτερα πληθωρικό κοκτέιλ, πολύ τολμηρό, πολύ ενδιαφέρον που πλημμυρίζει τις αισθήσεις με την έντασή του. Το συνόδευσε με ένα φρέσκα blueberries σε Talisker, ντυμένα με σοκολάτα 96%. Δυνατό και ενδιαφέρον κοντράστ, αν και πιστεύω ότι θα του πήγαινε ακόμη περισσότερο κάτι πιο «αλμυρό». Επόμενος, ο δεύτερος bartender του La Doze, o Ιάσονας Ανθόπουλος, ένα νέο παιδί με ταλέντο και πολύ καλή παρουσία που μας ετοιμάζει ένα twist στο El Presidente, το El Saval (ο μάγκας) με τεκίλα Don Julio Anejo, Grand Marnier, λίγο Pimmento και ένα μίγμα βερμούτ Carpano Bianco & Classico infused με πράσινο και μαύρο τσάι, τζίντζερ και κάρδαμο. Η παρουσίασή του είναι λιτή αλλά ουσιαστική και στιλάτη και το κοκτέιλ του έξοχα ζυγισμένο και πολύπλοκο! Σειρά έχει ο Πάνος Γιοβάνης, ένας ακόμη φιλοξενούμενος bartender από το εξαιρετικό μπαρ Ten της Λαμίας. Ο Πάνος Γιοβάνης μας μεταφέρει νοητά στο Harry’s bar στο Παρίσι με μια πολύ καλή παρουσίαση. Έχει στιλ και ουσία και προτείνει το Golden Era, με Don Julio Reposado & Bianco, βερμούτ infused με σοκολάτα, καφέ και πορτοκάλι. Το περνά από κανατούλα καπνισμένη με ξύλο οξιάς και μήλο και το αποτέλεσμα είναι ένα δυνατό, θαυμάσια ισορροπημένο κοκτέιλ με ατέλειωτη επίγευση.
Η μέρα συνεχίζεται με ένα ακόμη μπαρ στην ίδια γειτονιά, το Partizan όπου μας περιμένει ο bartender και ιδιοκτήτης του, ο Κωστής Παναγιωτίδης. Προτείνει ένα Cardhu Blazer με χαμομήλι αντί για νερό, λίγο σιρόπι ζάχαρης και bitters σοκολάτας και τζίντζερ. Η τεχνική του rolling Που χρησιμοποιεί αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τα αρώματά του και το κοκτέιλ του έχει αρμονία και σύνθετα αρώματα έχοντας καταφέρει να συνδυάσει εξαιρετικά τα υλικά του.
Η μέρα κλείνει επιστρέφοντας στο Elvis όπου μας περιμένει ο bartender του Τεό Τερζόπουλος. Η πρώτη μέρα στη Θεσσαλονίκη είχε κυλήσει σχετικά ήσυχα μέχρι εδώ, χωρίς να έχουμε ζήσει ακόμη τις συναρπαστικές στιγμές της Αθήνας. Όμως το κλείσιμο ήταν θριαμβευτικό! Ο Τεό Τερζόπουλος κάνει μια εξαιρετική παρουσίαση και εμπνέεται από την Ρίτα Χέιγουορθ. Αφορμή του ένα φανταστικό ταξίδι της στην Ευρώπη για να γνωρίσει τις ρίζες της. Μέχρι να φτάσουμε στην ώρα του κοκτέιλ, ο Τερζόπουλος έχει ήδη ολοκληρώσει ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό perfect serving για το Cardhu προβάλλοντας διαδοχικά όλα τα επιμέρους στοιχεία που χαρακτηρίζουν το ουίσκι! Θα μπορούσε να έχει κερδίσει τις εντυπώσεις και μια από τις υψηλότερες βαθμολογίες ακόμη και αν σταματούσε εδώ! Όμως ήμασταν ακόμη στην μέση. Ετοιμάζει το Rita Cancinni (από το αληθινό όνομα της Χέιγουορθ) και μας «στέλνει». Χρησιμοποιεί Cardhu, Talisker, homemade σιρόπι από βυνοποιημένο κριθάρι, λίγο σιρόπι ζάχαρης και lemon bitters. Αποτέλεσμα; Ένα πραγματικά εξαιρετικό κοκτέιλ που έκλεισε την πρώτη μέρα με τον πιο απόλυτο τρόπο!
Ημέρα 2η
Η δεύτερη μέρα ξεκινά πολύ κεντρικά, από την Πλατεία Αριστοτέλους, στο κλασικό Ολύμπιον. Έχει ανοίξει έναν υπέροχο χώρο στο υπόγειο, το …Υπόγειο, ένα από τα ομορφότερα μπαρ στην Ελλάδα! Πρώτος διαγωνιζόμενος σήμερα ο Στέλιος Τσώνης με το W.D.C Martini (water drip clear), ένα espresso martini που βασίζεται στον εκπληκτικό καφέ που ετοιμάζει μια πολύ εντυπωσιακή καφετιέρα της Hausbrandt και χαρακτηρίζεται από το πληθωρικό άρωμα και την ιδιαίτερα χαμηλή οξύτητα. Το κοκτέιλ του έχει βάση την Ketel One, καφέ, σιρόπι βανίλιας και τσίλι και rim με βανίλια. Κομψότατο και αρωματικό που αν είχε και μια στάλα πιο τονισμένη την πικάντικη διάσταση θα ήταν άψογο. Στην συνέχεια διαγωνίζεται ο Κωνσταντίνος Σουλιώτης που φιλοξενείται εδώ από το μπαρ Hermano και προτείνει το Astoria Martini, ένα twist στο Martini με ελληνικά στοιχεία! Βάση η ketel One και συμπληρώνει Tanqueray Ten, ρακί φιλτραρισμένη από αγριόχορτα, σιρόπι δάφνης και bitters ελιάς. Το συνόδευσε με αφρό δάφνης με ροζ πιπέρι. Ένα ενδιαφέρον κοκτέιλ, με ωραία αρώματα, ωραία σύλληψη που έχανε λίγο στην ισορροπία μια και ήταν γλυκύτερο από ότι θα έπρεπε και η τραχύτητα από το ρακί του στερούσε κάπως την κομψότητα. Τελευταίος διαγωνιζόμενος εδώ, ο έμπειρος και δημιουργικός Γιάννης Φράγκος (φωτογραφία). Θα μας ετοιμάσει ένα New Orlean Sazerac και βλέποντας τον πάγκο του στημένο περιμένω με ανυπομονησία! Ξεκινά με νερό με έναν μεγάλο πάγο με όλα τα συστατικά από το αψέντι. Με αυτό το εύρημα θα παίξει και στην συνέχεια αφού ετοιμάζει ένα αφέψημα όπου το ζεστό νερό περνά από διαδοχικά φίλτρα που το καθένα έχει ένα από τα υλικά βάσης του Αψέντι! Αυτό το αφέψημα θα το αναμίξει με Cardhu, σιρόπι καλαμποκιού και bitters Peychaud και θα συμπληρώσει με lemon zest. Μια παρουσίαση εντυπωσιακή και ένα υπέροχο κοκτέιλ όλο άρωμα και πολυπλοκότητα. Το συνόδευσε με καλαμπόκι βρασμένο σε νερό με Cardhu κι ένα ιδιαίτερο βούτυρο από Cardhu!
Επόμενος σταθμός το Cocktail bar και ο Βαγγέλης Σεργίνης. Έχει ετοιμάσει μια λιτή, αλλά στιλάτη παρουσίαση που αντλεί έμπνευση από το Karlovy Vary, το τσέχικο ιαματικό κέντρο από το οποίο έφερε και το εντυπωσιακό ποτήρι του. Το κοκτέιλ του είναι το Spa One και βασίζεται στην Ketel One που την αναμιγνύει με λικέρ Becherovka (ένα πολύ ενδιαφέρον τσέχικο λικέρ με τζίντζερ και διάφορα βότανα), σπιτικό σιρόπι λεβάντας, χυμό λεμόνι και bitters από την βότκα, το λικέρ καραμέλα λεβάντας. Οι κινήσεις του έχουν ακρίβεια και το κοκτέιλ του που το ολοκληρώνει με ένα splash apple cider είναι απολαυστικά δροσιστικό και αναζωογονητικό και ταυτόχρονα πολυεπίπεδο.
Σειρά έχει το Local, το απόλυτο στέκι για καφέ στην πόλη (δίπλα του ανοίγουν οι ίδιοι και κοκτέιλ μπαρ στις επόμενες εβδομάδες) όπου διαγωνίζεται ο bartender και συνιδιοκτήτης Γιάννης Κέδες. Το Skyfall του αντλεί έμπνευση από το Martini, χωρίς να έχει κάποια ιδιαίτερη σχέση μαζί του…παρά μόνο στιλιστική και θεωρητική. Βασίζεται στο Talisker, προσθέτει Grand Marnier κίτρινο και bitter soulshakers cherry-vanilla. Ο Γιάννης είναι άνετος, σίγουρος, με κινήσεις κομψές και το κοκτέιλ του είναι άψογο, σύνθετο με μεγάλη, απολαυστική επίγευση. Θα ήθελα να έβγαζε κι αυτή την «ατσάλινη» δύναμη του Dry Martini για να μου έδενε ακόμη περισσότερο την έμπνευση με την υλοποίηση.
Πάμε στο ΖΑΚ, νέο και πολύ ανοιχτόκαρδο bar-restaurant όπου ο πρωτοεμφανιζόμενος Ανδρέας Μαλούτας έχει στήσει ένα όμορφο σκηνικό (βλ. φωτογραφία παρουσίασης του άρθρου) για να παρουσιάσει το Frank’s Enemy. Συστατικά του το Cardhu μαζί με λικέρ Unicum, σπιτικό σιρόπι από ρετσίνι πεύκου και celery bitters. Ενδιαφέρουσα ιδέα με ένα κοκτέιλ αρωματικό, αλλά και μια ιδέα τραχύ (δύσκολο πράγμα το ρετσίνι) και γλυκύτερο από όσο θα έπρεπε πιστεύω.
Είναι απογευματάκι πλέον, η μέρα υπέροχη και πάμε στον Ερωτικό πλάι στη θάλασσα. Εκεί διαγωνίζονται δύο bartenders, πρώτος ο Νίκος Κουγιουμτζής από τον Ερωτικό της Σταυρούπολης, με το Margarita Boom. Ένα πραγματικά εκρηκτικό twist στην κλασική Μαργαρίτα. Χρησιμοποιεί και τις τρεις Don Julio (Bianco, Reposado, Anejo) μαζί με σιρόπι αγαύης, χυμό λάιμ αφού πρώτα έχει κάνει muddling με φινόκιο, τζίντζερ και λάιμ κι έχει καπνίσει και το ποτήρι του με αποξηραμένες φλούδες πορτοκαλιού και λάιμ. Το αποτέλεσμα είναι υπερβολικά ισχυρό, με έντονη οξύτητα και γλυκύτητα και ταυτόχρονα πίκρα. Ενδιαφέρουσα ιδέα, ταιριαστό το boom στο όνομα, αλλά πράγματι μας…τίναξε! Ο Γρηγόρης Στύλος ήταν ο επόμενος και η πρότασή του ήταν το Green Mile. Κάπνισε το ποτήρι του με τσάι Lapsang Souchong και του έκανε ένα rim με καστανή ζάχαρη, λεμονοπίπερο και ροζ αλάτι Ιμαλαΐων. Στην συνέχεια πολτοποίησε αχλάδι, τζίντζερ και φύλλο lime-kaffir και πρόσθεσε Don Julio Anejo, χυμό λάιμ, νέκταρ αγαύης και γαρνίρισε –άστοχα θεωρώ- με πράσινο κεράσι maraschino. Το κοκτέιλ ήταν ενδιαφέρον και η ιδέα του αχλαδιού με το τζίντζερ πολύ καλή, όμως το αλάτι στο rim τίναζε την ισορροπία στον αέρα.
Επόμενος, προτελευταίος σταθμός, το ατμοσφαιρικό Fox Trot του Ιεροκλή Μιχαηλίδη. Διαγωνίζονται και οι δύο bartenders του. Πρώτος ο Παναγιώτης Μέλιος με το Vintage One. Ένα κοκτέιλ με Ketel One, σιρόπι ρόδι, Amaro Ramazotti, bitters σοκολάτα και έναν αφρό από κανέλλα, σιρόπι σφένδαμου και μέλι. Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον και έντονο κοκτέιλ, όμορφα γλυκόπικρο, αλλά και με μια ατσάλινη οξύτητα στο φόντο. Σειρά είχε ο έμπειρος Απόστολος Λαδόπουλος (φωτογραφία) και η πρότασή του, το Elegant Touch. Έστησε εντυπωσιακά τον πάγκο του και έκανε τα πάντα! Κάπνισε το ποτήρι του με Lapsang Souchong, φλαμπάρισε το Cardhu κι έκανε διαδοχικά, φλεγόμενα rolling, χρησιμοποίησε ξηρό πάγο για να μας αρωματίσει τον χώρο…λίγο υπερβολικός ίσως, αλλά καλός και με έμπνευση. Η ιδέα ήταν ένα ουίσκι κοκτέιλ για γυναίκες και την απέδωσε πολύ καλά με ένα κοκτέιλ από Cardhu, crème de menthe, σιρόπι σφένδαμου, χυμό μήλου, λικέρ μαστίχας και λίγο βαλσαμικό ξύδι! Το αποτέλεσμα καλοζυγισμένο και τελικά «νοστιμότατο» παρά τις ενδεχόμενες υπερβολές στα υλικά και την διαδικασία.
Όπως θα έχετε καταλάβει έχει φτάσει πλέον βράδυ και γύρω στις 11 πια μπαίνουμε στον τελευταίο μας σταθμό για σήμερα, το The Prince Brasserie όπου διαγωνίζεται ο έμπειρος Σάκης Στοΐλης σε ένα μπαρ κατάμεστο πλέον με κόσμο και δυνατή μουσική. Έχει προνοήσει για μικρόφωνο, η μουσική αλλάζει και πάμε σε γαλλικά κομμάτια άλλων δεκαετιών. Βλέπετε το κοκτέιλ του Chanelita φτιάχνεται προς τιμήν της Κοκό Σανέλ, που καθώς η παρουσίαση εξελίσσεται έρχεται και κάθεται δίπλα μου στο μπαρ, σε μια ομορφότερη εκδοχή της, αλλά πάντα κομψή με το ταγιέρ και τις πέρλες της! Το κοκτέιλ του είναι ένα twist στην Μαργαρίτα και έχει Don Julio Bianco, Grand Marnier, τζελ από αλόη βέρα, σιρόπι σφένδαμου, νέκταρ αγαύης, χυμό λάιμ, σιρόπι σταφύλι, lemon-lime bitters. Είναι μια ιδιαίτερα κομψή και πολύπλοκη Μαργαρίτα, με την αψάδα που πρέπει να έχει αυτό το κοκτέιλ αλλά σε μια πολύ ραφιναρισμένη εκδοχή που υπηρέτησε απόλυτα την έμπνευσή του από την Σανέλ.
Ημέρα 3η
Η τελευταία μέρα στην Θεσσαλονίκη ξεκινά στο Λιμάνι, με τον Θοδωρή Καϊσίδη. Θα μας κάνει το δικό του twist στο Manhattan και ξεκινά φτιάχνοντάς μας ένα υποδειγματικό, αυθεντικό Manhattan με rye whisky για να ξεκινήσει ένα ταξίδι που μπλέκει την παράδοση με τις μοντέρνες τεχνικές του bartending. Στην συνέχεια πηγαίνουμε Ιαπωνία και ο Θοδωρής σκαλίζει τον πάγο που θα χρησιμοποιήσει σε ένα μεγάλο «διαμάντι» και φτάνουμε στο κοκτέιλ του, το Manhattan’s Air με Talisker, βερμούτ Byrrh, bitters και έναν «αέρα» από Noilly Prat και λικέρ Elderflower St. Germain. Ένα έξοχο Manhattan με άψογη ισορροπία, πολυπλοκότητα και την στόφα του κλασικού!
Ανηφορίζουμε στα Κάστρα και φτάνουμε στο Le Coq Tail. Εκεί ο Αντώνης Βάτσος διαγωνίζεται για πρώτη φορά με ένα Smoky Manhattan. Ψεκάζει το ποτήρι του με ένα μίγμα Talisker και τσαγιού Lapsang Souchong και χρησιμοποιεί Cardhu, καπνιστό σιρόπι τσαγιού, ξηρό βερμούτ Dolin, bitters teapot και βανίλιας και προκύπτει ένα ενδιαφέρον, αν και λίγο γλυκό, κοκτέιλ με σύνθετα αρώματα που ατυχώς το σέρβιρε με στρείδια που δεν του ταίριαζαν μια και θα ήθελαν ένα σαφώς ξηρότερο και πιο έντονα καπνιστό-«θαλασσινό» κοκτέιλ.
Επιστρέφουμε στο κέντρο, στο bar Kokalo, όπου συναντάμε τον Θοδωρή Μανωλά από το διπλανό μπαρ Υφήλιος. Θέμα του το ουίσκι και …This a Man’s World στο ποτήρι και στα ηχεία. Cardhu, σιρόπι λουίζας, σιρόπι αγγουριού, Soulshakers aromatic bitters σε ποτήρι που ψεκάζεται με Σάμος Grand Cru…αποτέλεσμα; Το απόλυτο, θηλυκό κοκτέιλ με βάση το ουίσκι! Γλυκόπιοτο, καλοζυγισμένο, κομψό, θηλυκό! Το συνόδευσε με ένα μικρό σάντουιτς με ροκφόρ και αποξηραμένο σύκο που του ταίριαξε υπέροχα, αλλά και σπαράγγια με καπνιστό σολομό που δεν είχαν καμία σχέση με το ποτό.
Συνεχίζουμε στο Accanto με τον Γιώργο Απονοζίδη και το Julio Rosso. Κάνει muddling με raspberries, τσίλι και σιρόπι μπύρας και μελιού και προσθέτει χυμό λάιμ, Don Julio Anejo, Grand Marnier, Tanqueray σε ποτήρι καπνισμένο με τσάι και μας φτιάχνει ένα δροσερό κοκτέιλ με μια υπόγεια πικάντικη διάσταση άψογα ζυγισμένη. Πάμε δίπλα, στο ιδίων συμφερόντων, Οδός Δελφών για να συναντήσουμε τον Δημήτρη Ραμπιάδη που μας ετοιμάζει το For a Lady με Don Julio Anejo, Grand Marnier, χυμό λάιμ, σιρόπι Elderflower (αφροξυλιά) και σιρόπι-νέκταρ αγαύης. Ευφυώς, απογεμίζει το ποτήρι με Moscato d’ Asti και το απογειώνει σε ένα αναζωογονητικό, δροσερό κοκτέιλ!
Η μέρα και μαζί της ο γύρος της Θεσσαλονίκης πλησιάζουν στο τέλος και ενώ έχουμε δει ωραίες παρουσιάσεις και έχουμε δοκιμάσει εξαιρετικά κοκτέιλ, ακόμη –πλην ενός- δεν μας έχει συναρπάσει αληθινά κάποιος. Όμως αυτό θα άλλαζε πολύ σύντομα. Φτάνουμε στο La Doze και πάλι όπου θα φιλοξενούσε τρεις διαγωνιζόμενους. Πρώτος, ο πολύ καλός και γνωστός Νίκος Μπάκουλης από το Boston. Η μέσα αίθουσα με το μπιλιάρδο, έχει στηθεί και μας περιμένει. Μεταφερόμαστε σε εποχή με γκάγκστερ, ποταπαγόρευση και τζόγο και ο Μπάκουλης κάνει μια αληθινά συναρπαστική παρουσίαση δίνοντας ταυτόχρονα ρεσιτάλ άνεσης και προετοιμασίας. Σε ένα τραπέζι ντυμένο με πράσινη τσόχα και μια ρουλέτα μας περιμένουν διάφορα καλυμμένα μπουκάλια με ετικέτες με νούμερα και χρώματα. Είναι τέσσερα διαφορετικά λικέρ με βάση το πορτοκάλι, τέσσερα διαφορετικά βερμούτ, δύο διαφορετικά bitters. O τζόγος και για εμάς και για τον διαγωνιζόμενο ξεκινά «παιδικά» με κορώνα-γράμματα, συνεχίζεται με ρουλέτα και ολοκληρώνεται με ρώσικη ρουλέτα με ένα περίστροφο-παιχνίδι που αλλού έχει καψούλια κι αλλού όχι. Με διαδοχικές τυχαίες επιλογές, ο Μπάκουλης μας ετοιμάζει ένα απίθανης ισορροπίας twist του Martinez με Ketel One αρωματισμένη με …ουσιαστικά τζιν αφού χρησιμοποίησε juniper berries και ρίζα αγγελικής, Carpano Classico βερμούτ, Grand Marnier κεράσι και bitters λεβάντας, το Dutch Roulette! Έξοχη παρουσίαση, απίθανη προετοιμασία για να έχει δοκιμάσει όλες τις πιθανές περιπτώσεις, ρίσκο και τελικά μια από τις πιο συναρπαστικές στιγμές του διαγωνισμού!
Ακολούθησε ο δεύτερος bartender από το Boston, ο Κώστας Παναγιωτίδης. Είχε στήσει μια εντυπωσιακή παρουσίαση- τελετουργία τσαγιού. Μας μετέφερε στο λογοτεχνικό Παρίσι των 50-60ς και ετοίμασε ένα ακόμη πολυσύνθετο κοκτέιλ, το Bon Vivant, με βάση το Grand Marnier που στηρίχθηκε σε ένα δικό του εξαιρετικό ποτό, το Tea Formula, με Tanqueray Ten, Calvados Brusnel VSOP και δύο διαφορετικά τσάγια από τον Δρόμο του τσαγιού: τον θησαυρό των Μάγιας και το Roibus Afea. Τα συνδύασε μαζί και με bitters grapefruit, τα σέρβιρε σε φλιτζάνι τσαγιού και στην συνέχεια μας προέτρεψε να το δοκιμάσουμε σκέτο, με «ζάχαρη» (μια σκόνη από Chartreuse), με «μέλι» (σιρόπι Βενεδικτίνης) ή «γάλα» (γάλα καρύδας). Τι να πω; Δεύτερη συναρπαστική εμπειρία στην σειρά! Το ίδιο το κοκτέιλ ήταν έξοχο και εξίσου δυνατές και όλες οι παραλλαγές του, εκτός ίσως από αυτή με το σιρόπι Βενεδικτίνης που έγερνε λίγο προς την υπερβολική γλύκα. Τρίτος διαγωνιζόμενος εδώ, ο Τάσος Βυζιηνός που αν και φαντάρος για την ώρα, είχε προετοιμαστεί άψογα και μας χάρισε μια παρουσίαση όλο στιλ, άνεση και ευγλωττία! To twist του στη Μαργαρίτα με το όνομα Madame Rina είχε Don Julio Bianco, Grand Marnier, Mandarin Napoleon, χυμό λάιμ και rim από μπισκότο κανέλας και μαύρη ζάχαρη. Μια απολαυστική, πιο θηλυκή εκδοχή της Μαργαρίτας που εμπνεύστηκε από την διαχρονική Μέριλιν Μονρόε.
Το τριήμερο των δοκιμών μας στη Θεσσαλονίκη έκλεισε ο Γιώργος Μακρόπουλος στο Omilos. Άνετος, έμπειρος, με ωραίες κινήσεις μας ετοίμασε το Under the Windmill, ένα twist στο Vesper Martini, με Ketel One, Genevre, λικέρ λίτσις, ροξ πιπέρι και Angostura bitters. Ένα πολύ αρωματικό, λουλουδάτο, θηλυκό κοκτέιλ που στην πραγματικότητα είναι σαν μια ατσάλινη γροθιά σε βελούδινο γάντι!
Διαβάστε εδώ τις εντυπώσεις από Αθήνα
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση