Η οικογένεια Χαραλαμπάκη έκανε πολλές «τράμπες» μεταξύ αμπελιών και λιόδεντρων τον τελευταίο μισό αιώνα. Η δεκαετία του ’70 σηματοδοτεί την ενασχόληση της με σταφύλι, οι αρχές του millennium την μετατροπή του αμπελώνα της σε ελαιώνα και τα επόμενα χρόνια την αγορά ελαιώνων που μετατράπηκαν σε αμπέλια!
Ευτυχώς το παρόν την βρίσκει με ένα σύγχρονο οινοποιείο στην Αυλή Πεδιάδας Ηρακλείου και 200 γειτονικά στρέμματα φυτεμένα με γηγενείς όσο και διεθνείς ποικιλίες. «Τέλος καλό όλα καλά» επομένως, ιδιαίτερα μάλιστα μιας και η γκάμα περιλαμβάνει ενδιαφέρουσες ετικέτες. Ετικέτες που –επιπρόσθετα- χρόνο με το χρόνο γίνονται καλύτερες.
Μια εξ αυτών δίχως αμφιβολία είναι το Μοσχάτο Σπίνας που παράγεται από τον ομώνυμο, προερχόμενο από τον νομό Χανίων, ξεχωριστό κλώνο του λεπτόρωγου Μοσχάτου. Αν και μπορεί κανείς να βρει κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις, το Μοσχάτο αυτό ακολουθεί τον κλασικό δρόμο όντας οινοποιημένο αποκλειστικά σε inox.
Κάποιες φορές τα κρητικά κρασιά από την ποικιλία δεν διαθέτουν μεγάλη χρωματική φρεσκάδα, εδώ όμως οι άφθονες πράσινες ανταύγειες ακόμα κυριαρχούν στο ποτήρι. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για το άρωμα του τριαντάφυλλου, όμως η παρουσία αρωμάτων που θυμίζουν τζίντζερ, λάιμ και άσπρου πιπεριού σπάνε το μονοπώλιο του στην μύτη προσδίδοντας μια ιδιαίτερα καλοδεχούμενη πολυπλοκότητα.
Παραδοσιακά η cuvee αυτή στέκεται αρκετά ψηλά αλκοολικά, με το 2024 να μετρά τους διόλου ευκαταφρόνητους 13,8 βαθμούς! Παρόλα αυτά καταφέρνει επιτυχέστατα να κρύψει το οινόπνευμα, επιφορτίζοντας το μόνο με καθήκον να προσφέρει στο σύνολο μια μαλακότητα και μια όμορφη στρογγυλάδα. Τα αρώματα της μύτης πάντως έρχονται το ίδιο καθαρά και σαφή και ως flavor, έστω και αν το τελευταίο μάλλον θα άξιζε ένα 7/10.
Ωστόσο όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του κρασιού είναι απολύτως πειστικά και το σύνολο απολαυστικό, με το Stozlze Quatrophil White μάλιστα να ενδυναμώνει την συμπύκνωση και το νεύρο. Το στυλ του κρασιού συνάδει με κρύωμα στους 9-11οC, ενώ ο σχετικός όγκος του μπορεί να το φέρει δίπλα σε μυζηθροπιτάκια, γλυκόξινες πράσινες σαλάτες, πιάτα με καβούρι αλλά ακόμα και ένα ριζότο με κολοκυθάκια.
Το Μοσχάτο Σπίνας του οινοποιείου Χαραλαμπάκης είναι καλοφτιαγμένο, εκφραστικό και ιδιαίτερα ισορροπημένο, ενώ παράλληλα καταφέρνει να ξεπεράσει τον σκόπελο της τονισμένης αλκοόλης που έχει μαστίσει 24άρια αντίστοιχου προφίλ (και όχι μόνο) ακόμα και από κορυφαίους παραγωγούς. Ως εκ τούτου και δεν καθιστά την τιμή των 14€ υπερβολική και κάνει όλους εμάς που θα το φέρουμε στο ποτήρι μας να χαρούμε για το γεγονός ότι οι ελιές έχασαν!
Βαθμολογία: 7,5/10.
- 0 - 4
- Κακό
- 4.5 - 5
- Μέτριο
- 5.5
- Αποδεκτό
- 6 - 6.5
- Καλό
- 7 - 7.5
- Πολύ Καλό
- 8 - 8.5
- Εξαιρετικό
- 9 - 10
- Άριστο
| 0 - 4 | 4.5 - 5 | 5.5 | 6 - 6.5 | 7 - 7.5 | 8 - 8.5 | 9 - 10 |
| Κακό | Μέτριο | Αποδεκτό | Καλό | Πολύ Καλό | Εξαιρετικό | Άριστο |
| *«βελάκι-σύμβολο»: το βελάκι προς τα πάνω, δεξιά από τον βαθμό, αν εμφανίζεται, συμβολίζει εστιατόριο που είναι κοντά στο να ανέβει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι. | ||||||
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση