Η επιστροφή του θρυλικού Dos Agaves δεν είναι απλά ακόμη ένα opening. Είναι ένα κομμάτι της Αθήνας που επιστρέφει ξανά στη ζωή μας.Για όσους έζησαν το κέντρο της Αθήνας μετά το 2011, το Dos Agaves ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα tequila/mexican bar. Ήταν το μέρος όπου τελείωνε η βραδιά και ξεκινούσε η επόμενη ιστορία. Εκεί που κατέληγες μετά από μια παράσταση, ένα δείπνο, ένα bar show, μια συναυλία, μια δύσκολη μέρα ή απλώς για μια έξοδο με την παρέα σου.
Εκεί γνωρίστηκαν άνθρωποι, δημιουργήθηκαν φιλίες, έρωτες, συνεργασίες και ιστορίες που σήμερα λέγονται σχεδόν σαν αστικοί μύθοι. Κάποιοι γνωρίστηκαν εκεί, παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά ή και όχι. Και αυτό λέει πολλά για ένα bar. Εκεί πολλοί από εμάς μάθαμε πρώτη φορά τι σημαίνει πραγματικά τεκίλα και πώς γράφεται η λέξη σωστά mezcal. Πολύ πριν γεμίσουν τα bars με agave spirits και πριν η Paloma γίνει μόδα στα ελληνικά αλλά και τα ευρωπαϊκά cocktail menus.
Εκεί δοκιμάσαμε γεύσεις που σήμερα θεωρούμε δεδομένες. Εκεί που ο Γιώργος Μπάγκος έκανε τα πειράματά του και γεννήθηκε η Three Cents Pink Grapefruit Soda. Μια ιδέα που ξεκίνησε σαν μια τρελή (#not) ιδέα ανθρώπων που αγαπούσαν τα ποτά, διάβαζαν το μέλλον και σήμερα σερβίρεται στα καλύτερα μπαρ του κόσμου. Οι spicy margaritas, τα face paintings στην ημέρα των νεκρών (Dia de los Muertos), τα tequila & mezcal festivals, τα πολύχρωμα χάρτινα “σεμεδάκια” και εκείνη η μοναδική αίσθηση ότι βρίσκεσαι κάπου στη Γκουανταλαχάρα, ενώ ταυτόχρονα ότι είσαι σε ένα στενό της Αθήνας των 2010s.
Το Dos Agaves είχε πάντα κάτι αυθεντικό. Δεν προσπαθούσε να γίνει “instagrammable”, αν και ήταν πολύ πριν δημιουργηθεί η λέξη. Ήταν cool όταν το cool ήταν ακόμα relevant χαρακτηρισμός. Ήταν από εκείνα τα μαγαζιά που φορούσες το t-shirt τους όπως εκείνα των Ramones και κάποιοι ακόμα τα φοράνε ως statement. Σαν να ήσουν μέρος μιας μικρής κοινότητας ανθρώπων που “ήξεραν”. Και αυτά είναι που κάνουν αυτό το opening τόσο σημαντικό κατά τη γνώμη μου.
Μίλησα με τον, για περισσότερα από 20 χρόνια φίλο, Νίκο Ζήση, έναν από τους ανθρώπους που γνωρίζουν όσο λίγοι τον κόσμο της αγαύης, και μου περιέγραψε το νέο Dos Agaves. Ένα Dos που κρατάει την ψυχή του παλιού αλλά ζει στο σήμερα και κοιτάζει ξεκάθαρα προς το μέλλον. Έναν χώρο που θα σε ταξιδεύει στο Μεξικό αλλά ταυτόχρονα θα έχει αθηναϊκό χαρακτήρα. Με διακόσμηση, μουσική και ατμόσφαιρα που θα σε κάνει να θέλεις να μείνεις περισσότερο. Και με φαγητό που δεν θα λειτουργεί συμπληρωματικά στα ποτά αλλά ως ισότιμος πρωταγωνιστής της εμπειρίας.
Ο Νίκος Σουρμπάτης, μετά από οκτώ χρόνια στο The Clumsies — Legend of the List των World’s 50 Best Bars — επιστρέφει στο νέο Dos Agaves ως partner και head of bar. Το φαγητό θα επιμεληθεί ο τρίτος partner, Θάνος Φέσκος, τον οποίο γνώρισα από την παρουσίαση του στο Delta και το World Class Greece, όπου υπήρξε κριτής, αλλά με μια καριέρα γεμάτη βραβεία και σημαντικές διακρίσεις. Και μόνο αυτά τα τρία ονόματα αρκούν για να καταλάβεις ότι δεν μιλάμε για ένα μαγαζί που ανοίγει απλά για να “πατήσει” πάνω σε μια τάση. Μιλάμε για ανθρώπους που αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν και θέλουν να δημιουργήσουν νέες εμπειρίες και αναμνήσεις. Η πενταμελής ομάδα των “re-founders” (αν υπάρχει τέτοια λέξη :)) συμπληρώνουν ο Γιώργος Μπάγκος — που, όπως έμαθα, θα ασχοληθεί με τις data-driven αποφάσεις — και ο Αλέξανδρος Αποστολόπουλος από το A for Athens και πολλά ακόμα επιτυχημένα πρότζεκτ.
Μια φανταστική πεντάδα, έτοιμη να σηκώσει το βάρος αλλά και την ιστορία ενός bar που έμαθε στην Ελλάδα την τεκίλα, την Paloma και το mezcal.
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια απέκτησε πολλά όμορφα bars και εστιατόρια. Πολύ λίγα όμως έχουν ιστορία πριν καν ανοίξουν. Και αυτό είναι το ιδιαίτερο με το νέο Dos Agaves που περιμένουμε να ανοίξει τον επόμενο μήνα. Δεν επιστρέφει μόνο ένα μαγαζί. Επιστρέφει ένα συναίσθημα.