Το Artisanal πρωτοεμφανίστηκε στην καρδιά της Κηφισιάς πριν από μια δεκαετία και βάλε και αναδείχθηκε σε σημείο συγκέντρωσης των φίλων της γεύσης των βορείων προαστίων μα και όλης της Αθήνας. Στην εκπνοή του 2025, και συγκεκριμένα στις 12 Δεκεμβρίου, δεν γύρισε απλώς σελίδα στην ιστορία του – άρχισε να γράφει ένα ολοκαίνουργιο κεφάλαιο. Έκανε το νέο του ντεμπούτο πλήρως ανακαινισμένο με art deco στοιχεία στο σκηνικό της σάλας, όπου απαλοί γήινοι χρωματισμοί παντρεύονται αρμονικά με την κατασκευή φυσικού ξύλου που καλύπτει τον έναν τοίχο και τα τερακότα χρώματα του μπαρ. Οι, δε, μπλε ρουά κουρτίνες που χαϊδεύουν τις επιβλητικές τζαμαρίες συμβάλουν καθοριστικά στην κομψότητα του χώρου και ταυτόχρονα προσδίδουν μια αίσθηση δυναμισμού. Η μεγάλη του αυλή δεν έμεινε αμέτοχη στην αλλαγή. Ντύθηκε και αυτή με καλαίσθητα φυτά και σικ έπιπλα, έτοιμη για μια νέα αρχή.
Νέα αρχή έγινε όμως και στην κουζίνα, με τον σεφ Γιάννη Παρίκο στο τιμόνι της καθώς και στο τωρινό σχήμα ιδιοκτητών, μαζί με τους Χρήστο Πρίτσα και Νίκο Δουβανά. Οι γεύσεις, δοσμένες μέσα από την προσωπική ματιά του σεφ-πατρόν, ταξιδεύουν σε Μεσόγειο χωρίς να λείπουν και επιρροές από άλλους διεθνείς προορισμούς. Το μενού, παρά την επαναληψιμότητα ορισμένων πρώτων υλών απαρτίζεται από ενδιαφέρουσες επιλογές, τόσο σε κρέας όσο και σε ψάρι, ενώ έκδηλη είναι η εποχικότητα. Η εκτέλεση των πιάτων είναι ήδη σε υψηλό επίπεδο, με γεύσεις νόστιμες και ισορροπημένες αν και ενίοτε πλέον του δέοντος πληθωρικές.
Στην πρόσφατη επίσκεψή μου, το δείπνο μου άνοιξε με προζυμένιο ψωμί, συνοδευόμενο από έξτρα παρθένο ελαιόλαδο Κορωνέικης ποικιλίας και βούτυρο με ματζουράνα, θυμάρι, λεμόνι και αλάτι. Ιδιαίτερο ήταν το μοσχαρίσιο ταρτάρ με παναρισμένο κρόκο αυγού, πίκλα μουστάρδας, αφρό τυριού, nduja και τσιπς πατάτας στο πλάι του καθώς και τα χτένια με παστινάκι, μαντζουράνα και προσούτο – μια αρκετά πληθωρική δημιουργία με τα χτένια να πασχίζουν να διατηρήσουν τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο κάτω από το βάρος των γευστικών αλλά έντονων πρώτων υλών που συνυπήρχαν στο πιάτο. Οι ταλιατέλες στο Artisanal γίνονται από σουπιά και είναι καλομαγειρεμένες και εύγεστες, με την κρέμα καρμπονάρας, το τριμμένο αυγό και το lardon να σιγοντάρουν στη γεύση, δίνοντας χαρακτηριστικές, ανεπαίσθητες πινελιές στην επιβλητική αλλά νόστιμη παρουσία του ζωμού σουπιάς που καπνίζεται με τσάι lapsang souchong και αγκαλιάζει το πιάτο. Ιδιαίτερο είναι και το ριζότο πατάτας – το «πατατότο», όπως μου το παρουσίασε ο σεφ – με όμορφα τραγανισμένη κροκέτα σιγομαγειρεμένης μοσχαρίσιας ουράς, παρμεζάνα, τρούφα και μοσχαρίσιο ζωμό. Απολαυστικά πληθωρικό και ωραία ψημένο ήταν το λάχανο με φρέσκια τρούφα, προσούτο και κρέμα κυανού τυριού και στην αρωματική πίτα σχάρας το αρνί, με φάρσα γραβιέρας και βασιλικού, ήταν εξαίσιο και ταίριαζε απόλυτα με την κρέμα από πιπεριά Φλωρίνης και το γαλάκτωμα με λάδι βασιλικού. Τα tagliolini λεμονιού κατέφθασαν aldente με καβούρι, τσίλι, βασιλικό και ξύσμα λεμονιού στην κορυφή τους και η ζουμερή, μαγειρεμένη για πάνω από δώδεκα ώρες, σπάλα αρνιού πήγαινε γάντι με τον πουρέ από μήλο και σελινόριζα, το καμένο φρέσκο κρεμμύδι και την πίκλα από εσαλότ και εστραγκόν, με ευχάριστη προσθήκη στο πιάτο το σαντουϊτσάκι από αρνίσιο λαιμό, βασιλικό και γραβιέρα.
Στα επιδόρπια ξεχώρισα την τάρτα με κρέμα βανίλιας, καραμέλα yuzu και παγωτό βανίλιας, ενώ ένταση και πολυφωνία χαρακτήριζε το mille-feuille με φιστίκι, τραγανή καραμελωμένη κρούστα, παγωτό τριαντάφυλλο και σιρόπι από τριαντάφυλλο. Η λίστα ποτών περιλαμβάνει αρκετές επιλογές σε κοκτέιλ αλλά και πάνω από εκατό ετικέτες από τον ελληνικό και το διεθνή αμπελώνα, εκ των οποίων δεκαέξι είναι διαθέσιμες και σε ποτήρι.
Το μενού πρόκειται να αλλάξει μέσα στον επόμενο μήνα, διατηρώντας μερικά μόνο πιάτα, όπως τα χτένια, το μοσχαρίσιο ταρτάρ και το ψητό λάχανο, ενώ σύντομα στο γευστικό παιχνίδι θα εισέλθουν και τα κάρβουνα.
Info: Ζηρίνη 2, Κηφισιά, Τηλ.: 210 8086 111
*Φωτογραφίες: Άννα Τασιούλα